Kontynuując muzyczny wątek z poprzedniego posta — niektóre teksty piosenek mogłyby śmiało trafić do zeszytu z refleksjami po sesji rozwojowej.
„Mam niepokorny stan
Czuję coraz mocniej dzień po dniu
Kiedy moje serce złapie rytm
Nie powiem stop, nie powiem stój
Chcę unosić się na wietrze
Mogę być tym kim zechcę
Lecę tam gdzie nieznany ląd
Sięgam gdzie nie sięga wzrok”
— Roxie Węgiel
Albo:
„ I just wanna scream at the top of my lungs
Shout it from the rooftop loud
I speak my heart and I know I can be
Anyone I want to be”
To postawa odwagi. Przebudzenia. Świadomego wyboru, by ruszyć swoją drogą — nawet pod wiatr.
Z drugiej strony:
„Są tacy – to nie żart
Dla których jesteś wart
Mniej niż zero”
— Lady Pank
Tutaj więcej rozczarowania światem. Zranionej godności.
Dobrze jednak pamiętać, że nasza wartość nie zależy ani od wyniku tego, co robimy, ani od tego, co myślą o nas inni.
I jeszcze:
„Daj mi raz jeszcze od początku iść,
daj mi szansę jeszcze raz”
— Tadeusz Nalepa
Wołanie o drugą szansę. Pokora. Nadzieja.
Ale może najważniejsze, by to wołanie kierować najpierw do siebie.
Życzę nam, żebyśmy zawsze tańczyli do rytmu, który gra nam w duszy.